Infrastruktura krytyczna w Unii Europejskiej cz. 2

admin — Thu, 04 Dec 2008 08:11:48 +0000

Unia uznaje, że należy również uwzględnić IK pochodzącą spoza UE lub istniejącą poza nią, ale współzależną lub mogącą bezpośrednio oddziaływać na Państwa Członkowskie UE. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji prowadzi prace nad przygotowaniem Narodowego Planu Ochrony Infrastruktury Krytycznej (NPOIK), którego zadaniem będzie określenie zasad zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury ważnej dla funkcjonowania państwa, gospodarki i społeczeństwa. Infrastruktura ta obejmuje m.in. systemy:

zaopatrzenia w energię i paliwa;
gromadzenia i przekazywania informacji;
bankowe i finansowe;
zaopatrzenia w żywność i wodę;
opieki zdrowotnej;
komunikacyjne;
ratownicze oraz zapewniające funkcjonowanie administracji publicznej.

Koordynacją prac nad przygotowaniem dokumentu zajmuje się Departament Zarządzania Kryzysowego w MSWiA. Dotychczas określono podstawowe definicje, opracowano sposób przygotowania założeń z udziałem podmiotów publicznych i prywatnych oraz podstawowe elementy i zakres tych założeń. Wstępnie ustalono, że najistotniejsze będą:

ochrona bezpieczeństwa teleinformatycznego;
fizyczna ochrona infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwo funkcjonowania administracji i rządu.

Ponadto trwają prace nad określeniem kryteriów, na podstawie których obiekty, systemy lub ich elementy będą zaliczane do kategorii infrastruktury krytycznej. Następnym etapem będzie powołanie zespołów, które zajmą się opracowywaniem zasad ochrony poszczególnych systemów.Narodowy Plan Ochrony Infrastruktury Krytycznej będzie związany z przedsięwzięciami dotyczącymi ochrony takiej infrastruktury, realizowanymi przez UE i NATO. Decyzja Rady Unii Europejskiej z dnia 12 lutego 2007 r. ustanawiająca na lata 2007-2013, jako część ogólnego programu w sprawie bezpieczeństwa i ochrony wolności, szczegółowy program ?Zapobieganie, gotowość i zarządzanie skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa?.

Share/Save

Bezpieczeństwo komunikacyjne cz.2

admin — Sun, 16 Nov 2008 22:42:07 +0000

Łączność internetowa ma być wykorzystywana w wielu procedurach przygotowywanych dla zabezpieczenia infrastruktury krytycznej. Na szczeblu prezydenckim tymi zagadnieniami zajmują się Zarząd ds. Ochrony Infrastruktury Krytycznej, Biuro Bezpieczeństwa Narodowego – NSA, Narodowy System Komunikacji – NCS – Narodowe Centrum Koordynujące – NCC, Narodowy Komitet Doradczy Bezpieczeństwa Telekomunikacyjnego NSTAC. Na niższych szczeblach funkcjonują organizacje, którym przydzielono zadania przy współpracy z sektorem prywatnym. Właśnie współpracę z sektorem prywatnym uznano za najbardziej perspektywiczną.
W interesie państwa leży zatem wspieranie działań przedsiębiorców na rzecz poprawy bezpieczeństwa należącej do nich infrastruktury. W tym celu już w 1999 r. powołano Partnership for Critical Infrastructure Security (PCIS). PCIS koordynuje udział sektora prywatnego w Narodowej Strategii na rzecz Bezpieczeństwa Sieciowego (National Strategy for Cyberspace Security). Tworzy centra informacji i analiz (Information Sharing and Analysis Centers – ISAC) ukierunkowane na wymianę informacji z instytucjami rządowymi. W Unii Europejskiej Partnerstwo Prywatno-Publiczne (PPP) w tym zakresie przybiera podobne formy jak w USA. Działa m.in. Dependability Development Support Initiative, powstały w ramach V Programu Ramowego Unii Europejskiej. Natomiast w Polsce dopiero niedawno rozpoczęła się dyskusja, kto ma przewodzić ochronie infrastruktury krytycznej i skąd wziąć pieniądze na potrzebne inwestycje (ale Polska to kraj gdzie ludzie będący u władzy nie myśla, a raczej nie dokonują żadnych ważnych i słusznych decyzji, więc sprawę tą zapewne mamy z głowy ).

Share/Save

seo4starters » Unia Europejska

Infrastruktura krytyczna w Unii Europejskiej cz. 2

Bezpieczeństwo komunikacyjne cz.2