seo4starters

Łączność internetowa ma być wykorzystywana w wielu procedurach przygotowywanych dla zabezpieczenia infrastruktury krytycznej. Na szczeblu prezydenckim tymi zagadnieniami zajmują się Zarząd ds. Ochrony Infrastruktury Krytycznej, Biuro Bezpieczeństwa Narodowego – NSA, Narodowy System Komunikacji – NCS – Narodowe Centrum Koordynujące – NCC, Narodowy Komitet Doradczy Bezpieczeństwa Telekomunikacyjnego NSTAC. Na niższych szczeblach funkcjonują organizacje, którym przydzielono zadania przy współpracy z sektorem prywatnym. Właśnie współpracę z sektorem prywatnym uznano za najbardziej perspektywiczną.
W interesie państwa leży zatem wspieranie działań przedsiębiorców na rzecz poprawy bezpieczeństwa należącej do nich infrastruktury. W tym celu już w 1999 r. powołano Partnership for Critical Infrastructure Security (PCIS). PCIS koordynuje udział sektora prywatnego w Narodowej Strategii na rzecz Bezpieczeństwa Sieciowego (National Strategy for Cyberspace Security). Tworzy centra informacji i analiz (Information Sharing and Analysis Centers – ISAC) ukierunkowane na wymianę informacji z instytucjami rządowymi. W Unii Europejskiej Partnerstwo Prywatno-Publiczne (PPP) w tym zakresie przybiera podobne formy jak w USA. Działa m.in. Dependability Development Support Initiative, powstały w ramach V Programu Ramowego Unii Europejskiej. Natomiast w Polsce dopiero niedawno rozpoczęła się dyskusja, kto ma przewodzić ochronie infrastruktury krytycznej i skąd wziąć pieniądze na potrzebne inwestycje (ale Polska to kraj gdzie ludzie będący u władzy nie myśla, a raczej nie dokonują żadnych ważnych i słusznych decyzji, więc sprawę tą zapewne mamy z głowy ).